PDF- en fotoscanning: wat is er nieuw.

Je leest hem nu. Alles wat jou bereikt, van nieuwe functies tot kleinere oplossingen, staat hier in jouw taal vermeld, met een link naar het helpcentrum wanneer zo'n pagina bestaat. Je vindt dit onder Product Updates in het sitemenu: flat.io/changelog, flat.io/edu/changelog en opuscan.com/omr/changelog.

Een pagina met kleinere of grotere notenbalken krijgt niet langer één vaste standaardgrootte.

Coupletten die los van de muziek zijn afgedrukt, copyrightvermeldingen in voetteksten, regels met relatieve solmisatie en nootnamen in vaste-do worden niet meer als liedtekst gezongen. Hoorns met het label "Hn." of "Horn 1" worden nu getransponeerd voor hoorn in F. Koorpartijen met de labels S, A, T, B en claves worden herkend, en creditlabels in het Frans, Duits en Koreaans vullen de juiste velden in.

Pagina's met veel notenbalken, van orkestpartituren tot bladmuziek voor marchingbands, worden niet meer opgesplitst in extra systemen of samengevoegd tot één systeem. Maatsoortwisselingen die op slechts één notenbalk staan, meermaatsrusten en eerste eindes behouden de juiste maten. Ook zeer hoge, samengestelde scans en scheve foto's worden betrouwbaarder gelezen.

Sommige pdf's slaan Japanse tekst op met een codering die voorheen onleesbare tekens opleverde. Songteksten en titels uit deze bestanden worden nu correct gelezen. Als bij het importeren meerdere talen zijn ingesteld, worden die nu allemaal gebruikt.

Overbindingen lopen nu ook in andere notatieprogramma's door tot de tweede noot, en een rust van 22 maten wordt als 22 maten geëxporteerd in plaats van als één maat, zodat de maatnummers overeenkomen met het origineel.

Op schone, gezette pagina’s twijfelde de pagina-analyse soms tussen twee bijna identieke contouren van hetzelfde systeem, waardoor de betrouwbaarheid werd opgesplitst en het systeem niet werd herkend. Hetzelfde kon gebeuren met een heel zwakke notenbalk net onder de detectiedrempel. In onze benchmark voor gescande pagina’s stijgt het aandeel gevonden systemen van 96.1% naar 99.1%, waarbij partijen van één regel het meest winnen (van 90.6% naar 97.8%).

Een leadsheet met alleen eenvoudige akkoordsymbolen (C, F, G) wordt nu ook als akkoorden gelezen, in plaats van als liedtekst gezongen te worden.

Een pagina waarvan de partijen zijn gelabeld als Soprano, Alto, Tenor en Bass wordt nu herkend als een koorpartituur, waardoor het importeren niet langer stopt om je te vragen de drie lagere stemmen te bevestigen.

Wanneer je een monitor of tablet fotografeert, komt er een fijn pixelraster over de pagina te liggen, waardoor de notenbalken eerder verborgen raakten. Importeren kan daar nu doorheen kijken.

Pagina’s met doordruk, dubbele detecties, een wisselende opmaak of een kortere appendix behouden al hun systemen. Een mislezing kan niet langer honderden lege maten toevoegen, en bijgesneden fragmenten worden niet langer ondersteboven omgedraaid.

Sleutels en becijferde bas verschijnen alleen op de notenbalken waar ze thuishoren, opmaatmaten worden genummerd zoals in de gedrukte partituur, meermaatsrusten en trillerlijnen worden geëxporteerd als geldige MusicXML, en pianostemmen over meerdere notenbalken blijven op de juiste notenbalk.

Markeringen zoals "1 Verse" of "Level 2" worden niet langer weggelaten en losse letters worden niet langer als repetitiemarkering opgevat.

Koorafkortingen, "Violin II", Japanse labels en omkaderde sectienamen worden correct verwerkt, losse glyphs worden niet langer als partijnaam gezien en de instrumenten die je vóór het importeren bevestigt, worden altijd toegepast.

Akkoorden boven maten met alleen rusten blijven behouden, akkoorden die over twee tekstvakken zijn verdeeld of met de alteratie na de trap zijn geschreven (G7⁵⁻) worden gelezen, en een regel met alleen akkoorden wordt niet langer als songtekst geïnterpreteerd.

Copyrightregels, stempels, sectielabels, sfeerwoorden, vertelaanwijzingen en paginakoppen komen niet langer in de velden voor titel en componist terecht. Japanse credits worden gelezen met hun rolaanduiding, en een titel wordt nooit dubbel opgenomen.

Lettergrepen blijven bij hun noten en in hun maat, de eerste en laatste lettergreep van een regel blijven behouden, versnummers en drum sticking worden niet gezongen, en songteksten die tussen twee koorstaven staan afgedrukt worden aan de juiste notenbalk toegewezen.

Een aanduiding die bovenaan de pagina is afgesneden, midden in een zin staat of vastzit aan een repetitieletter, wordt nu gelezen. Relatieve aanwijzingen zoals rit. of accel. verzinnen niet langer een tempo.

Metronoomaanduidingen en tempowoorden zoals "poco allegro" blijven staan waar ze horen.

Credits in het Pools en Spaans die over twee regels zijn afgebroken, over meerdere tekstvakken zijn verdeeld of in het muzieklettertype zijn gezet, worden nu herkend.

• Een voortgangsbalk terwijl een scan wordt geëxporteerd.
• Bij een mislukte import krijg je de optie om een rapport te versturen in plaats van het helpcentrum te openen; de help-link verwijst naar opuscan.com/support.
• Appversie en ondersteuningsgegevens in Instellingen.
• De credits-betaalmuur verschijnt alleen wanneer credits de reden zijn.
• Gasten behouden hun identiteit tussen sessies.

Als je het controlescherm sluit of het tabblad kwijtraakt, blijft de import niet langer eindeloos wachten: na een dag gaat die verder met de gedetecteerde titel en instrumenten, en komt de partituur in je bibliotheek terecht.

De importstroom op Android is opnieuw opgebouwd op dezelfde engine als de webapp: kies de pagina's die je wilt, controleer de gedetecteerde titel en instrumenten, en laat daarna het scannen voltooien terwijl je de app blijft gebruiken. Opuscan voor Android krijgt dezelfde wizard.

In sommige pianopartituren nam de tweede stem de notenbalk van de vorige stem over, waardoor noten voor de rechterhand op de basbalk werden genoteerd.

Drukke notenbalksystemen die doorlopen vanaf de vorige regel verliezen geen noten meer, een partij die triolensystemen en gewone systemen combineert verandert halverwege niet langer in ritmeslashes, en bogen en articulaties die op een dubbelgreep zijn geplaatst blijven op het akkoord staan.

Tekstherkenning ondersteunt nu Vietnamees, Thai, Arabisch, Perzisch, Urdu, Hindi, Marathi, Nepalees, Bengaals, Tamil, Telugu en Kannada, plus nog 24 talen die het Latijnse schrift gebruiken, zoals Tsjechisch, Hongaars, Kroatisch en Litouws. Woorden met accenten en diakritische tekens blijven nu ook behouden in plaats van als onleesbaar te worden weggegooid, en Hebreeuwse tekst die in een PDF is ingesloten wordt niet langer weggegooid.

Een losse "Horn" wordt nu herkend als hoorn in plaats van Engelse hoorn, "Alto" en "Tenor" in een bandpartij als saxofoons, brassband-bassen als tuba, en een verkeerd herkende percussiesleutel in een gestemde partij wordt gecorrigeerd. Een zanglijn die na een piano-intro inzet, wordt herkend als zangstem in plaats van als een tweede piano. In Chinese partituren zorgen de labels 詞 en 曲 ervoor dat namen aan de tekstschrijver en componist worden toegewezen, en in tweetalige liedteksten blijft elk couplet behouden. Als je in de controlestap het instrument van een drumpartij wijzigt, blijft het drumstel behouden.

Fotografeer een open boek en de import leest de linker- en rechterpagina na elkaar, in plaats van als één brede pagina.

Als je credits tijdens het scannen opraken, koop je een pakket en gaat de import verder waar die was gestopt. Na elke aankoop verschijnt een bevestiging en Hulp en ondersteuning opent de nieuwe ondersteuningssite van Opuscan.

Akkoordsymbolen die met solfègenamen zijn geschreven, worden herkend. Uitbreidingen die boven of onder het akkoord zijn gestapeld ("sus4" onder "A7(6)") worden weer aan het akkoordsymbool toegevoegd, en kruisen en mollen die in het notatieschrift van een digitale pdf zijn getekend, worden gelezen in plaats van weggelaten. Akkoordsymbolen die via tekstherkenning worden gedetecteerd, worden als akkoordnotatie geïmporteerd in plaats van weggegooid.

Pagina- en catalogusnummers verschuiven de maatnummering niet langer, regels met "Words and Music by" en losse "by"-regels komen niet langer in de componist- of ondertitelvelden terecht, links uitgelijnde deelkoppen gaan naar de deeltitel, omkaderde repetitienummers blijven behouden en expressietekst boven of onder de notenbalk wordt geïmporteerd als aanwijzing in plaats van als credit.

Eerste verzen en lettergrepen van een tweede vers dicht bij een aangrenzende notenbalk worden nu hersteld, de gezongen regel raakt niet langer verspreid over beide notenbalken van een systeem met dubbele notenbalk, en copyrightvoetteksten, credits aan het einde van het stuk, tempowoorden, regieaanwijzingen en verdwaalde glyphs uit muzieklettertypen worden buiten de songtekst gehouden.

Partijnamen die in de marge of koptekst staan, worden nu vaker aan het juiste instrument gekoppeld in orgel-, koor-, slagwerk- en harmonie-/fanfarescores, inclusief afkortingen, meervouden en rangtelwoorden ("1e en 2e hoorns in F"), en ook namen in het Japans en andere talen worden opgezocht. Dynamische tekens, metronoomaanduidingen en liedlettergrepen naast de notenbalk worden niet langer aangezien voor een partijnaam. Transponerende instrumenten worden met hun transpositie geëxporteerd, zodat ze op concerttoonhoogte afspelen.

Een opmaat wordt nu naar elke partij doorgegeven in plaats van afgeleid uit één losse korte maat, afgedrukte aantallen bij meermaatsrusten worden correct als zodanig gelezen, maten die met precies één duurwaarde overlopen worden gecorrigeerd op basis van de op één na beste schatting van het model, en noten zonder duur nemen de lopende duur over in plaats van te verdwijnen. Losse bogen en tremolo’s, of nootkoppen die de editor niet kon laden, zorgen er niet langer voor dat de volledige import mislukt.